Ινομυώματα και Υπογονιμότητα: Ποιά είναι η Σχέση;

Τα ινομυώματα είναι καλοήθεις όγκοι της μήτρας που προκύπτουν από το μυϊκό τοίχωμά της (μυομήτριο). Εμφανίζονται σε περίπου 20-40% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας και σε πολλές περιπτώσεις είναι ασυμπτωματικά. Ωστόσο, σε ορισμένες γυναίκες, τα ινομυώματα μπορεί να επηρεάσουν τη γονιμότητα και την ικανότητα επίτευξης ή διατήρησης εγκυμοσύνης.

 

-Πώς επηρεάζουν τα ινομυώματα τη γονιμότητα;
Η επίδραση των ινομυωμάτων στη γονιμότητα εξαρτάται κυρίως από:
  1. Το μέγεθος των ινομυωμάτων.
  2. Τον αριθμό των ινομυωμάτων.
  3. Την εντόπιση τους εντός της μήτρας.

 

-Οι τύποι που σχετίζονται περισσότερο με υπογονιμότητα είναι:
  • Υποβλεννογόνια ινομυώματα: Αναπτύσσονται εντός της ενδομήτριας κοιλότητας και μπορούν να προκαλέσουν παραμόρφωση αυτής, παρεμβαίνοντας στην εμφύτευση του εμβρύου.
  • Ενδοτοιχωματικά ινομυώματα: Αν και δεν επηρεάζουν άμεσα την ενδομήτρια κοιλότητα, όταν έχουν μεγάλο μέγεθος, μπορεί να προκαλέσουν διαταραχές στην αιμάτωση και στη λειτουργία του ενδομητρίου.
  • Υποορογόνια ινομυώματα: Συνήθως δεν επηρεάζουν άμεσα τη γονιμότητα, εκτός εάν είναι πολύ μεγάλα και επηρεάζουν τη λειτουργία των σαλπίγγων ή παρακείμενων οργάνων.
 
-Συμπτώματα που σχετίζονται με τη γονιμότητα:
  • Δυσκολία εμφύτευσης εμβρύου.
  • Αποβολές πρώτου τριμήνου.

 

-Διάγνωση και Αντιμετώπιση:
Η διάγνωση των ινομυωμάτων γίνεται συνήθως με υπερηχογράφημα ή υστεροσκόπηση/υστεροσαλπιγγογραφία. Η αντιμετώπιση εξαρτάται από τα συμπτώματα, την ηλικία της γυναίκας, και την επιθυμία για τεκνοποίηση.
 
  1. Υστεροσκοπική αφαίρεση για υποβλεννογόνια ινομυώματα.
  2. Λαπαροσκοπική ή ανοιχτή μυοματεκτομή για μεγαλύτερα ενδοτοιχωματικά ινομυώματα.
  3. Φαρμακευτική θεραπεία (παροδική) για μείωση μεγέθους πριν από επέμβαση.
 
Η κατάλληλη αντιμετώπιση μπορεί να βελτιώσει σημαντικά τα ποσοστά σύλληψης, είτε φυσιολογικά είτε μέσω μεθόδων υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (π.χ. εξωσωματική γονιμοποίηση).
 
-Συμπερασματικά:
Τα ινομυώματα δεν προκαλούν πάντα υπογονιμότητα, αλλά η παρουσία και η εντόπισή τους μπορεί να έχει σημαντικό αντίκτυπο στην αναπαραγωγική δυνατότητα της γυναίκας. Η έγκαιρη διάγνωση και η εξατομικευμένη θεραπευτική προσέγγιση είναι καθοριστικής σημασίας για την αποκατάσταση της γονιμότητας.
 
-Βιβλιογραφία:
  1. Practice Committee of the American Society for Reproductive Medicine. (2017). Myomas and reproductive function. Fertility and Sterility, 108(3), 426–440. https://doi.org/10.1016/j.fertnstert.2017.06.037
  2. Pritts EA, Parker WH, Olive DL. (2009). Fibroids and infertility: an updated systematic review of the evidence. Fertility and Sterility, 91(4), 1215–1223. https://doi.org/10.1016/j.fertnstert.2008.01.051
  3. Klatsky PC, Tran ND, Caughey AB, Fujimoto VY. (2008). Fibroids and reproductive outcomes: a systematic literature review from conception to delivery. American Journal of Obstetrics & Gynecology, 198(4), 357–366. https://doi.org/10.1016/j.ajog.2007.12.039
  4. Casini ML et al. (2006). Effect of the position of fibroids on fertility outcomes after laparoscopic myomectomy. Fertility and Sterility, 85(1), 263–270. https://doi.org/10.1016/j.fertnstert.2005.06.045